شتر سربازی روی ما هم نشست !
تا یه مدت نامعلومی نیستم .
حال من بد نیست ، غم کم میخورم کم که نه، هر روز کم کم میخورم
از این ناراحت نیستم که میخوام برم تو سختی و تحقیر و بشین پاشو و پامرغی و هزار کوفت و زهرمار دیگه ای که برای مرد شدن میگن پسر ها بهش نیاز دارن.
از این ناراحتم که چراها رو نمیدونم :
- چرا باید تو سرمون بزنم تا مرد شیم؟!
- چرا باید بهترین دوران جوونیم رو با بیگاری بگذرونم؟!
- چرا باید ۶ ماه علاف باشم تا جوابش بیاد و بعدش ۱۸ ماه دیگه علاف باشم؟!
- چرا باید موقعیت های کاری و زندگیم رو از دست بدم به این دلیل که شرکت ما سرباز نمیگیره ؟!
- چرا باید ۳ ماه تو خونه علاف باشم تا جوابش بیاد که کی برم خدمت و بعدش میگن ۳ ماه دیگه باید بری و کلا ۶ ماه از زندگیم رو هم از دست بدم؟
- چرا یه جوون باید "18 ماه" از عمر خود را در "زمانی" که برایش تعیین می شود، در "مکانی" که برایش تعیین می شود و به "کاری" که برایش تعیین می شود، بپردازد و تخطی از این اجبار هم محرومیت از بسیاری از حقوق اجتماعی را به دنبال دارد؟
- چرا باید هم ردیف ۱۰ کشور آفریقایی و عقب افتاده و جنگ زده ای باشیم که سربازی اجباری دارن ؟
- از همه مهمتر اینکه چرا تو این مملکت خراب شده ام ؟
من به ایرانی بودنم افتخار میکنم ولی از اینکه در این مملکتم ناراحتم .
مملکتی که همه چیز رو باید به زور قبول کنیم تا یاد بگیریم که هر چی اینجا بهمون گفتم قبول کنیم و اعتراضی نکنیم!
بگذریم ....
قراره ۲ ماه جونیم اینطوری هدر بره و اسمش هم خدمت به مملکته :
آخرش هم به این مرحله برسم :
بازم بگزریم ...
تا سلامی دیگر خداحافظ ...
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
