صبوری میکنم

شاید دردهای بیکرانم ،

التیام بخشید.

صبوری میکنم

تا ظلمهای که بر من رواداشته اند

کمتر شود..

صبوری میکنم تا دیگران ،

زود تر از من به مقصد برسند.

نمیدانم چرا؟

ولی باید صبور باشم،

باید نرنجم از زخم آنها،

باید گله نکنم از ضربه های شلاقشان.

باید ننالم.

آخر من برای همین ،

بدنیا آمده ام.

 درد کشیدن،نا لیدن و زجه زدن 

اما خاموش...