تهران، هواي سربي آذر.....ولي عصر
دور از نشاط صبح و كبوتر.....ولي عصر

سرسام بنزها و صداي نوارها
شب هاي بي چراغ و مكدر.....ولي عصر

خاموش در بنفش مه و آسمان خراش
در برزخي سياه شناور.....ولي عصر

پنهان در ازدحام كلاغان بي اثر
زير چنارهاي تناور.....ولي عصر

خالي از اتفاق رسيدن تمام روز
دلگير و سرد و دلهره آور.....ولي عصر

با لنزهاي آينه اي پرسه مي زنند
ارواح نيمه جان زنان در..... ولي عصر

مانند يك جذامي از خود بريده است
درهاي و هوي آهن و مرمر.....ولي عصر

يك روز جمعه سرزده آقا بيا ببين!
تو نيستي چه مي گذرد در.....ولي عصر؟!