روایت دوم درباره نشانه‎ها و خصلت‎های منفی مردان آخرالزمان می‎فرماید(( یطیع الرجل زوجته و یعصی والدیه)) مردان دوره آخرالزمان از اطاعت و احترام والدین دوری می‎کنند، در عین حال یک گرایش و اطاعت و پیروی صد در صد از همسران خود در رفتارشان دیده می‏شود.

باز روایت دیگر می‎فرماید:(( یکون الرّجل همّه بطنه و قبلته زوجته و دینه دراهمه)): مردانی وجود دارند که تمام همت و عزمشان برای پرکردن شکم‎هایشان است و اصلا به فکر معیشت دیگران نیستند. همسرانشان قبله آن‎ها می‎باشند(( قبلته زوجته)) گویا این زن‎ها خدای مردان خود شده‎اند و برای آن‌ها اطاعت از همسر، اطاعت از خدا به حساب می‎آید؛ و دین آن‎ها هم پولشان می‏گردد. یعنی برای آن‎ها مقدس‎ترین و مهم‎ترین مسئله پول و ثروت است.

روایت دیگری از این حکایت می‎کند که مردان از مرد بودن خودشان خسته می‎شوند: (( لعن الله المخنّثین من الرجال)). تعبیر روایت این است که این‎ها از صفات مردانه‎ی خود خسته شده و سعی می‎کنند که گرایش‎ها، تمایلات و حالت‎های زنانه را در خودشان نمایان کنند. این گرایش‎ها ممکن است در حرف زدن، آرایش و آراستگی، طرز پوشش و یا تفکر باشد. در نقطه مقابل هم حتی روایتی داریم که(( و المترجَّلات من النّساء)) زنانی هم پیدا می‎شوند که این‎ها می خواهند خصوصیات مردان را درخودشان ایجاد کنند و مثل مردان شوند.

روایت دیگری می‎فرماید(( یتسمن الرجال للرجال و النساء للنساء)) و یا(( یا یتمشط الرجل کما یتمشط المرأة لزوجها)). اما یکی از آفت‎هایی که در دوره آخرالزمان برای مردان به وجود می‎آید این است که به جای آراستگی دست به آرایش می‎زنند. آراستگی با آرایش امر بسیار متفاوتی است. یا در روایت دیگر می‎فرماید که: بعضی مردها در دوره آخرالزمان خود را برای دیگران آرایش می‎کنند همانند نوعروسی که برای داماد آرایش می‎کند.

آفت خطرناک‎تر، این که در آخرالزمان(( یتنافس فی الرّجل یغارّ علیه من الرّجال)) یعنی در آخرالزمان باندهایی به وجود می‎آیند که طرفدار همجنس بازی هستند و در این راستا مردان، هوسرانی‎های خودشان را به یکدیگر اختصاص می‏دهند. روایت می‎فرماید که:(( یتنافس فی الرجل))؛ یعنی ممکن است با هم رقابت داشته باشند و بعد می‎فرماید(( یغار علیه من الرّجال))؛ یعنی ممکن است دو مرد بر سر مرد دیگری یا فرد دیگری، با هم غیرت و حسادت داشته باشند و هر یک رقیب دیگری برای رسیدن آن فرد باشد.

موعود نامه ص634
نشریه موعود، شماره 32،ص13.

و ظهور چقدر نزدیک است...

  خشمناک شد و تبر بر دوش نهاد تا آن درخت را قطع کند.

 ابلیس به صورت پیر مردى در راه وى آمد و گفت: کجا مى روى؟

عابد گفت: مى روم تا درخت مورد پرستش مردم را قطع کنم، تا مردم خداى را نه درخت را بپرستند.

 ابلیس گفت: دست بدار تا سخنى باز گویم.

  گفت: بگو، گفت: خداى را رسولانى است اگر قطع این درخت لازم بود خداى آنان را مى فرستاد.

  عابد گفت: ناچار باید این کار انجام دهم.

ابلیس گفت: نگذارم و با وى گلاویز شد، عابد وى را بر زمین زد.

 ابلیس ‍ گفت: مرا رها کن تا سخن دیگرى برایت گویم، و آن این است که تو مردى مستمند هستى

  اگر ترا مالى باشد که بکارگیرى و بر عابدان انفاق کنى بهتر از قطع آن درخت است.

دست از این درخت بردار تا هر روز دو دینار در زیر بالش تو گذارم.

عابد گفت: راست مى گویى، یک دینار صدقه مى دهم و یک دینار بکار برم

  بهتر از این است که قطع درخت کنم؛ مرا به این کار امر نکرده اند و من پیامبر نیستم

  که غم بیهوده خورم، و دست از شیطان برداشت.

دو روز در زیر بستر خود دو دینار دید و خرج مى نمود،

 ولى روز سوم چیزى ندید و ناراحت شد و تبر برگرفت که قطع درخت کند.

شیطان در راهش آمد و گفت: به کجا مى روى؟

  گفت: مى روم قطع درخت کنم، گفت: هرگز نتوانى و با عابد گلاویز شد و عابد را روى زمین انداخت و گفت: بازگرد و گرنه سرت را از تن جدا کنم.

گفت : مرا رها کن تا بروم؛ لکن بگو چرا آن دفعه من نیرومندتر بودم؟

ابلیس گفت : تو براى خدا و با اخلاص قصد قطع درخت را داشتى لذا خدا مرا مسخر تو کرد و این بار براى خود و دینار خشمگین شدى ، و من بر تو مسلط شدم...

مهدى ام من كه مرا گرمى بازارى نيست***بهتر از يوسفم وهيچ خريدارى نيست***همه گويند كه در حسرت ديدار توام***ليك در گفته اين طايفه كردارى نيست...

روزی رسول خدا (صل الله علیه و آله) نشسته بود، عزراییل به زیارت آن حضرت آمد

پیامبر(صل الله علیه و آله) از او پرسید: چندین هزار سال است که تو مأمور قبض روح انسان ها هستی

آیا در هنگام جان کندن آنها دلت برای کسی سوخته است؟

عزرائیل گفت در این مدت دلم برای دو نفر سوخت:…

۱- روزی دریایی طوفانی شد و امواج سهمگین آن یک کشتی را در هم شکست همه سر نشینان کشتی غرق شدند، تنها یک زن حامله نجات یافت او سوار بر پاره تخته کشتی شد و امواج ملایم دریا او را به ساحل آورد و در جزیره ای افکند و در همین هنگام فارغ شد و پسری از وی متولد شد، من مأمور شدم که جان آن زن را بگیرم، دلم به حال آن پسر سوخت.

۲- هنگامی که شداد بن عاد سالها به ساختن باغ بزرگ و بی نظیر خود پرداخت و همه توان و امکانات و ثروت خود را در ساختن آن صرف کرد و خروارها طلا و جواهرات برای ستونها و سایر زرق و برق آن خرج نمود تا تکمیل نمود. وقتی خواست به دیدن باغ برود همین که خواست از اسب پیاده شود و پای راست از رکاب به زمین نهد، هنوز پای چپش بر رکاب بود که فرمان از سوی خدا آمد که جان او را بگیرم، آن تیره بخت از پشت اسب بین زمین و رکاب اسب گیر کرد و مرد، دلم به حال او سوخت بدین جهت که او عمری را به امید دیدار باغی که ساخته بود سپری کرد اما هنوز چشمش به باغ نیفتاده بود اسیر مرگ شد.

در این هنگام جبرئیل به محضر پیامبر (صل الله علیه و آله) رسید و گفت ای محمد! خدایت سلام می رساند و می فرماید: به عظمت و جلالم سوگند شداد بن عاد همان کودکی بود که او را از دریای بیکران به لطف خود گرفتیم و از آن جزیره دور افتاده نجاتش دادیم و او را بی مادر تربیت کردیم و به پادشاهی رساندیم، در عین حال کفران نعمت کرد و خود بینی و تکبر نمود و پرچم مخالفت با ما بر افراشت، سر انجام عذاب سخت ما او را فرا گرفت، تا جهانیان بدانند که ما به آدمیان مهلت می دهیم و لی آنها را رها نمی کنیم...

کلاس اول خواندیم آن مرد در باران آمد...

 اکنون می فهمم تا آن مرد نیاید باران نمی آید

                                             به امید ظهورش...

درویشی کودکی داشت که از غایت محبّت، شبْ پهلوی خویش خوابانیدی. شبی دید که آن کودک در بستر می نالد و سر بر بالین می مالد.

 گفت: ای جان پدر چرا در خواب نمی روی؟

 گفت: ای پدر! فردا روزِ پنج شنبه است و مرا متعلّما (درس های) یک هفته پیشِ استاد عرضه می باید که از بیم در خواب نمی روم مبادا که درمانم.

 آن دوریش صاحب حال بود. این سخن بشنید نعره ای زد و بی هوش شد.

 چون با خود آمد گفت: واویلا، وا حَسْرَتا؛ کودکی که درسِ یک هفته پیش معلّم عرض باید کرد شب در خواب نمی رود پس مرا که اعمالِ هفتاد ساله پیش عرشِ خدا در روز مظالم (قیامت) بر خدایِ عالم الاَسرار عرض باید کرد حال چگونه باشد؟