بوسه را دوست دارم اگر از لبهای تو باشد ، بوسه را دوست دارم اگر از روی عشق باشد

. عشق را دوست دارم اگر معشوقه ام تو باشی ، عشق را دوست دارم اگر از روی ترحم نباشد

تو را دوست دارم اگر برای من باشی.اما خودم را دوست ندارم زیرا بی تو ناقص و ناتوانم

. ناتوانی من تنها زمانی تمام میشود که نیمه گمشده ام را در کنار خودم احساس کنم .

زمانی میتوانم از خوشحالی پر بکشم به آسمان که امیدم برای پرواز تو باشی و بس

پر پرواز من مهربانی توست ، امید پرواز من رسیدن به توست ،