دلم براي کسي تنگ است
که چشم هاي قشنگش را
به عمق آبي درياي واژ گون مي دوخت
و شعر هاي خوشي چون پرنده ها مي خواند

دلم براي کسي تنگ است
که همچو کودک معصومي
دلش براي دلم مي سوخت
و مهرباني را
ـ نثار من مي کرد

دلم براي کسي تنگ است
که تا شمال ترين شمال با من رفت
و در جنوب ترين جنوب با من بود
کسي که بي من ماند
کسي که با من نيست
کسي.....
ـ دگر کافيست