آینه

من را

 نشانم می دهد

این من ِ

تن را

گمانم میدرد

احساسم

خیالات عمیقم را

از من

میخرد

میبرد

می فروشد مرا  !

به دخترکی

میدهد اشکال خیالیم را

چهره ی

نامفهوم مرا !

بی دلیل به خود می بالم

و از خود بی خود

تمام می شود

من

در درک آینه !

دخترک آینه ام را

می اندازد

خرد می شود

من

بازهم

تمام آینه ام

و او را می نگرم

من هستم

آینه هست

دخترک می رود

بی من

و

تمام میشود

قصه ی

من !

آینه !

و دخترک