از زمینی بودن خسته شده ام

به زودی

میروم !

به

ناکجا آباد

به درونم

تکه ای از خاک

همانجا که همه مجازات میشوند

خاک را میگویم

همه ی کارهایم را عقب انداخته ام

امروز تنهاترین بودم ...

سال پیش

با تو

اما

امسال بدون تو !

شاید وقتی برای من نباشد

تا برایت بمانم

تا بمانم و بنویسم .. !

اکنون

فقط به گریستن

فکر  میکنم !

اشک هایم امان به نوشتن نمیدهند

به زودی تمام میشود

همه ی خاطرات

بین من و تو

و میروم به همانجایی که

تو هستی

شاید آنجا

من و تو

ما شویم ...

گفتم شاید !