با شوق اينکه عاشق و عاشق ترم کني


شکل غزل شدم که شبي از برم کني


يا نه،شبيه غنچه گل سرخ به اين اميد


که روزي در اوج عاشقيت پر پرم کني


من مثل آيينه به تو سوگند ميخورم


حتي اگه قفس بشي و بي پرم کني


پشت تمام فاصله ها دوست دارمت


تا هم صداي اين شب بارانيم کني


حالا منم و حسرت يک آرزوي دور


يک آرزو...همين که فقط باورم کني