آهای تو که یه «جونم»ت ، هزار تا جون بها داره

بکش منو با لبی که بوسه شو خون بها داره

 بذار حسودی بکشه ، رقیبو وقتی می کشه

سرش توو کار خودشه ، چی کار به کار ما داره ؟

 سرت سلامت اگه باز میخونه ها بسته شدن

با چشم مست تو آخه ، به می کی اعتنا داره ؟

 این همه مهربونی رو از تو چطور باور کنم ؟

تو این قحط وفا که عشق ، صورت کیمیا داره

 حرف «من» و «تو» رو نزن ، ای من و تو یه جون ، دو تن

بدون که از تو عاشقت ، فقط سری سوا داره

 خوشگلا ، خشگلن ولی باز تو نمی شن ، کی میگه

خوشگل ِ خالی ربطی با خوشگل ِ خوشگلا داره ؟

 کی گفته ماه و زهره رو که شکل چشمای توان ؟

چه دخلی خورشیدای تو به اون ستاره ها داره ؟!

 توو بودن و نبودنت ، یه بغض ِ سنگین باهامه

آسمونم بارونیه تا دلم این هوا داره

من خودمم نمی دونم که از کی عاشقت شدم

چیزی که انتها نداشت ، چه طوری ابتدا داره ؟

نترس از اینکه عشق من با تو یه روز تموم بشه

چیزی که ابتدا نداشت ، چه طوری انتها داره ؟!

حسین منزوی